مرحوم شيخ عبدالزهرا كعبى - رحمه اللَّه - شبى در مورد كلمه لااله الااللَّه سخن مى‏گفت.

كم نبودند عالمانى كه در بزرگ‏سالى، مثلاً سى يا چهل سالگى قدم در مسير دانش آموزى نهادند. براى مثال سيد محسن اعرجى (معروف به محقق بغدادى و مقدس بغدادى) از اين شمار است.

نقل شده است كه مرحوم آيت اللَّه العظمى بروجردى قدس سره مى‏فرمودند: بسيارى از اوقات اول شب كه مشغول مطالعه مى‏شدم تا اذان صبح نمى‏خوابيدم.

مرحوم آقا شيخ عبدالرحيم قمى قدس سره يكى از علما و زهّاد و اساتيد كربلاى معلا بودند كه بنده افتخار شاگردى وى را داشتم. ايشان مى‏فرمودند

مرحوم شيخ جواد بلاغى از استادان مرحوم والد بود. ايشان يكى از علماى بزرگ اسلام است كه كتاب‏هاى نفيس و گران‏قدرى، همچون «الرحلة المدرسية و الهدى الى دين المصطفى» را در رد آيين يهود و مسيحيت به رشته تحرير درآورده است.

مرحوم آقاى شيخ حسنعلى اصفهانى نخودكى در مشهد مشرف بودند. شخصى برايم نقل كرد و گفت: «به مشهد مقدس مشرف شده بودم. ديدم شيخ در زير برف نماز مى‏خواندند.

مرحوم شيخ محمود عراقى كه از شاگردان مبرز شيخ انصارىبوده است. در قسمت پايانى كتاب دارالسلام قصه هايى را با ذكر سند در احوال فقها و علما آورده است كه سند بعضى از آنها شيخ انصارى و ملا احمد نراقى است.

عالمان شيعى كتاب‏هاى فراوانى درباره اختلاف‏هاى شيعه و مخالفين نوشته‏اند كه مؤثرند و ارزشمند، از آن جمله كتاب المراجعات تأليف مرحوم علامه شرف الدين است كه در هدايت افراد تأثير زيادى دارد.

يكى از دوستان مى‏گفت: زمانى كه آية اللَّه العظمى بروجردى قدس سره به قم آمدند و مرجعيت را عهده‏دار شدند، شخص با نفوذى نسبت به ايشان اهانت زشتى كرد و نسبت ناروايى داد.

يكى از علماى مشهد به نام شيخ كاظم قزوينى، در اصفهان درس مى‏خواند. مدتى در اصفهان قحطى شد. پول بود، اما چيزى براى خريدن وجود نداشت. مدتى دنبال اين بود كه چيزى به دست آورد و با آن شكم خود را سير كند.