علماى سابق بسيار پُركار و پُربار بودند و چه زحمتها كه در راه تحصيل مى كشيدند. آقا سيّد حسن صدر ( رحمه اللّه ) از ميرزاى بزرگ خواست كه صد تومان در سال براى حاج آقا رضا همدانى ( رحمه اللّه ) تعيين كند

زمانى كه ما در نجف اشرف در مدرسه ى سيّد(محمّد كاظم يزدى، صاحب عروة الوثقى. ) ( رحمه اللّه ) بوديم، حجره ى آقاى شيخ محمّد رضا مظفر ( رحمه اللّه ) روبروى حجره ى ما قرار داشت و شبها چراغ نفتى ما و ايشان روشن بود

آقا سيّد محمّد فشاركى ( رحمه اللّه ) مى فرموده است: ميرزا محمّد تقى شيرازى ( رحمه اللّه ) در اصول از من اَعْلَم است، و در بحث تَرَتُّب از خودش هم اَعْلَم است!

علماى تبعيدى از نجف اشرف به ايران، مرحوم آقا سيّد ابوالحسن اصفهانى، ميرزاى نايينى و... در قم شروع به تدريس نمودند و شهريّه ى مختصر هم مى دادند، و در صحن حضرت معصومه ( عليهاالسّلام ) و مسجد امام نماز مى خواندند.

در كتاب جواهر گاهى بين مبتدا و خبر، چند سطر فاصله افتاده است، به گونه اى كه گاه خواننده فراموش مى كند كه مبتدا گفته شد و خبر آن بايد ذكر شود

شيخ انصارى ( رحمه اللّه ) وارد منزل شد و ديد دختر بچه اش در كنار تنور گريه مى كند. پرسيد كه چه مى خواهد؟ گفته شد: گويا مقدارى روغن مى خواهد تا با نان بخورد.

مرحوم ميرزا جواد آقا ملكى و عالم ديگر اهل تبريز در محضر مرحوم مامقانى( مرحوم عبداللّه مامقامى، صاحب كتاب «تنقيح المقال» و تأليفات ديگر.) بودند

سؤال: آيا كتاب «فقه الرضا» معتبر است؟جواب: اين كتاب در زمان مرحوم مجلسى به دست آمده و داراى اجازات علما و شواهد و قرائن صدق بوده و معتبر است

آقاى بروجردى ( قدّس سره ) به كسبه و تجّار مى فرمود: در مورد تجارت استخاره نكنيد؛ زيرا اگر زيان ديديد، خيال مى كنيد، استخاره شما را ورشكست كرده است!

مرحوم مقدّسى مشهدى در عتبات از خدا خواسته بود كه بفهمد آيا سفيانى هست يا خير.

مرحوم امام( مرحوم «امام» از سادات خوش نام لاهيجان بوده و به همين نام «امام» معروف بوده است.) هم كم نظير بود. 96 سال عمر كرد، و انسانى بود كه بدون رياضت، مهذّب بود.

صاحب كشف اللِّثام نوشته است: من در سن پانزده سالگى از معقول و منقول فارغ شدم.

خدا رحمت كند(  اين كلمات را حضرت استاد ( مدّظلّه ) زمانى كه كتاب «شرح و تعليقه بر تبصرهى علاّمه» نوشتهى مرحوم فاضل قائنى را در دست طلبهاى ديد، ايراد فرمود.) مرحوم فاضل قائنى صاحب اين كتاب را!

مرحوم آخوند فاضل اردكانى خيلى با دست بوسيدن مخالف بود، سيّدى آمد و به ايشان گفت: شخصى سفارش كرده كه از جانب او دستتان را ببوسم، ايشان هم به او و هم به واسطه بد گفت